Ut verhoal begintj zoea:
Op ei gegaeve moment zoote op eine gooje daag in Mei, wie ze de baum gezatj haaje, ein paar men van ein buurtvereniging biej ein inne kroeg (ut kan auch neet anges…). Dao zeat dr eine: “Ich haop det ich dae meibaum dit jaor toch ei stuk baeter kwiet kan es veurig joar“. Wo-op Jan van Driekes zaet: “Dae baum kinse waal biej mich achterom kwiet, zaegse um mich get in stukke en den regele we waal get“. Ton van Coene, dae tot op det moment rustig van zien pilske aan ut geniete waas, sprink doa op in: “Esse den toch aan ut zaege bus, kinse det net zo good doon veur de café zelf“. “Jao“, zaet dr eine, “det is waal zoa mekkelijk.” Ton van Coene weer: “Den laote we ut geweun anger luuj doon, leut-se eederein ein plekske draaf zaege en den de snelste mitdoon aane finale biej de Vogel“.
Zoea gezag, zoea gedoan. De men besproke nog get details door en tooge de urges wiejer-op in die waek oppe Vogel aan. John dae is zo wie gewüenlik dao waal veur te porre. John vanalles geregeldj, wie auch allein John det kan. Ieas veurzichtig begos, mer eeder jaor weurdj ut weer groeater aangepak.
Al det gezaeg kos natuurlijk bakke energie. Cafés zeen zelf verantweurdelik waat biej hun eine kroeg gebeurdj, zoea zulse biej de ein kroeg ein lekker saté stekske kinne aete en biej de anger kroeg gezellig hoefiezer smiete. Ut sjoeanste aan ut hieale gebeure is natuurlijk de spass, ein pilske op ziene tied, en dich ins lekker oetstukkere op zonne baum. Dees locaties zeen door ut ganse durp verspreid en doa weurse heargebrach door de versjillende huifkerre die door ut durp rieje.
Al mit al ein zeer geslaag evenement en veer haope det ut eeder joar weer mit veul plezeer oetgeveurdj moog waere!
